Zastosowanie terapii sensorycznej w pracy z osobami z zaburzeniami przetwarzania bodźców

Rozwój człowieka znacząco zależy od prawidłowego funkcjonowania zmysłów, które umożliwiają odbieranie i przetwarzanie bodźców z otoczenia. U niektórych osób proces ten może być zakłócony, co wpływa na codzienne funkcjonowanie, naukę i relacje społeczne. W takich przypadkach stosowana jest terapia sensoryczna, czyli metoda pracy, która ma na celu wspieranie prawidłowego odbioru, interpretacji i reakcji organizmu na różnorakie bodźce.

Zmysły, tj. wzrok, słuch, dotyk, równowaga czy propriocepcja, współpracują ze sobą, budując system, dzięki któremu człowiek potrafi reagować adekwatnie do sytuacji. Kiedy system ten nie działa w sposób spójny, mogą pojawić się trudności w koordynacji ruchowej, koncentracji lub regulacji emocji.

Terapia sensoryczna wykorzystywana jest głównie u dzieci, u których zauważa się zaburzenia w przetwarzaniu bodźców, jednakże używa się ją również u nastolatków i dorosłych. W trakcie zajęć specjalista obserwuje reakcje osoby na różne rodzaje stymulacji, tj. dźwięk, ruch czy dotyk, a następnie dobiera odpowiednie aktywności wspierające integrację sensoryczną. Zajęcia mogą obejmować ćwiczenia ruchowe, zabawy z wykorzystaniem materiałów o różnorakich fakturach albo działania wymagające skupienia i koordynacji. Terapia sensoryczna nie polega jedynie na ćwiczeniu konkretnych kwalifikacji, niemniej jednak na tworzeniu warunków, które pozwalają układowi nerwowemu lepiej reagować na bodźce i przystosowywać się do zmieniającego się otoczenia.

W praktyce duże znaczenie ma indywidualne podejście do osoby uczestniczącej w terapii. Właściwie każdy przypadek zaburzeń sensorycznych ma inny przebieg i intensywność, dlatego intencja pracy dostosowywany jest do konkretnych potrzeb i sposobów. U niektórych dzieci trudności mogą objawiać się nadwrażliwością na dźwięki, zapachy czy dotyk, w trakcie gdy inne mogą reagować zbyt słabo na bodźce. Terapia sensoryczna pozwala zrozumieć te reakcje i poprzez odpowiednie działania wspiera rozwój układu nerwowego. Na prawdę bardzo często w proces zaangażowani są także rodzice, którzy uczą się, jak w ustaleniach domowych wspierać dziecko poprzez odpowiednio wybrane aktywności i zabawy.

Znaczenie terapii sensorycznej w rozwoju człowieka jest coraz częściej analizowane w kontekście edukacji, psychologii i rehabilitacji. Zaburzenia integracji sensorycznej mogą wpływać na naukę, rozwój społeczny i emocjonalny, dlatego ich wczesne rozpoznanie i dopasowana praca mogą wspomóc funkcjonowanie w codziennym życiu. Terapia sensoryczna, pomimo że opiera się na naukowych podstawach, pozostaje procesem złożonym i wymagającym obserwacji, cierpliwości a także systematyczności. Jej podstawowym misją jest poprawa zdolności organizmu do odbierania i przetwarzania informacji zmysłowych w sposób, który pozwala sprawniejsze działanie i lepsze implementację się do otaczającego świata.

Źródło: terapia sensoryczna Łódź.

Informacje na stronie mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastąpią porady lekarza.

[Publikacja sponsorowana]